30 april 2006
Anker en stappen
Maar weer eens op stap geweest gister. Hartstikkene leuk.

Een brief aan Sacha de Boer en een brief aan Piet Paulusma, voor dinsdagavond bij Bregje van Wanten in de rubriek 'Brieven aan de sterren'. Welke zal ik eens even doen. Die brief aan Piet is wat makkelijker, Piet is wat meer een kop van jut met zijn praatjes over het weer. Nee, dan is Sacha natuurlijk een stuk interessanter. Maar die brief hinkt nog wat op twee gedachten, misschien moet ik die nog even een weekje laten liggen.

Ik maak trouwens best wel veel onsmakelijke bijgeluiden bij het voorlezen, hoorde ik op de opnames. Nou ja, er is toch niemand die er wat van durft te zeggen. En Bregje vindt het juist wel leuk als het een beetje 'off' is, dus daar heb ik alleen maar steun aan wat het voorlezen betreft.

Oké, Piet of Sacha, Piet of Sacha..

Sacha.


05 Sacha de Boer, presentatrice

Beste Sacha,

Als anchorwoman van het NOS-journaal lees je nu al een kleine tien jaar nieuwsberichten voor. Mede hierdoor ben je een bekend gezicht in vele Nederlandse huiskamers geworden. Het is echter pas onlangs dat ik erachter kwam, dat je naast het presenteren nog andere, creatieve ambities hebt en dat je als fotografe exposeert en publiceert.

Gezien de kwaliteit van je werk, verbaast het mij, dat je als fotografe nog zo weinig bekend bent. Ik wou je dan ook graag een eindje op weg helpen in het bereiken van een grotere naamsbekendheid.

Grote sympathie kan ik opbrengen voor de bescheiden wijze waarop je jezelf voor het voetlicht stelt wat betreft je fotografie. Het getuigt van een goed en vriendelijk karakter. Toch vind ik dat je je moet afvragen, of deze aanpak wel de juiste is. Ik kan me namelijk niet aan de indruk onttrekken, dat fotografie zo belangrijk voor je is, dat je je huidige baan op zou willen geven, mocht je er een bestaan van kunnen maken.

Twijfel is kennis en zeker voor kunstuitingen geldt, dat twijfel als een belangrijk instrument gehanteerd kan worden bij het beoordelen van de kwaliteiten van het eigen werk. Twijfel over bijvoorbeeld het gekozen perspectief kan leiden tot het innemen van een ander, mogelijk beter standpunt en zo een mooiere foto opleveren dan de foto die het geworden zou zijn, ware het eerst ingenomen standpunt gehouden. Het is aan de zorgvuldigheid waarmee je je fotografie bedrijft goed af te lezen, dat je dit, bewust of onbewust, met mij eens bent. Maar diezelfde twijfel wordt een sta-in-de-weg, als het gaat om de presentatie van je werk. Daarbij past immers nog slechts zelfverzekerdheid en een vol vertrouwen in eigen kunnen.

Ik wou je dan ook een voorstel doen, in de vorm van een vraag. Zou je eens willen denken aan het volgen van een sollicitatietraining. Velen voor jou hebben hier al baat bij gehad, in die zin, dat ze hun carričres’s op het juiste spoor hebben gezet.

Ik wil benadrukken, dat mijn verzoek om jezelf wat duidelijker te profileren als fotografe, voortkomt uit pure bewondering voor je werk. Het maakt het zo moeilijk om te accepteren dat je jezelf in de schaduw stelt van minder getalenteerde, maar wel brutalere collega’s. Dit onder één voorbehoud: mogelijk zit ik er helemaal naast met mijn denkbeelden en heb je hele andere redenen om jezelf niet overvloediger in de publiciteit te brengen. In dat geval wil ik je vragen, mijn oprechte excuses voor mijn beoordelingsfout te aanvaarden en deze brief als niet verzonden te beschouwen.


Met hartelijke groeten,
dj Keu


Nog niet af dus. Ik kreeg gister ook nog een ander, tamelijk ziekelijk idee toen ik aan het zappen was en Gordon zag, 'Overlijdensberichten voor de (nog levende) sterren'. Misschien wat minder geschikt voor op de radio.

Wat een lappen tekst weer. Wie gaat dat in godsnaam allemaal lezen?
Geplaatst door dj Keu :: 15:54