02 april 2006
Brief twee en CD 1.2
Het is eigenlijk wat te mooi weer, misschien moet ik het maar even opnemen, dan kan ik er vanavond naar kijken. Van vijf tot zeven, op RTL 4, slechts onderbroken door het RTL nieuws, met interessante gasten, gepresenteerd door, en daar gaat het natuurlijk om, Carlo en Irene. Normaal kijk ik er nooit naar, maar ik heb Bregje beloofd een brief te schrijven aan Irene Moors. Ik heb al wat geschreven, maar die poging getuigt nou niet bepaald van goed geďnformeerd zijn.

Nou mooi. CD 1.2 zet ik hier ook weer neer, vandaag nog.

Ik kan die brief hier wel even plaatsen.


02 Irene Moors, presentatrice


Lieve Irene,

De kat slaapt in de vensterbank, bruine slierten koffie geuren door de woonkamer, de televisie straalt een en al gezelligheid uit. Carlo doet zich onnozeler voor dan hij in werkelijkheid is, hij hangt de malloot uit. Ik beloon hem met een glimlach, maar mijn echte aandacht is natuurlijk voor de dame naast Carlo, met haar liefdevolle lach en haar engelengeduld. Vertrouwd aanvoelend als een oude vriendin en toch zo onbereikbaar. Volmaakte nimf, godendochter, slechts te aanschouwen op die kostbare minuten dat ze zichzelf openbaart via de televisie en in hoopgevende dromen.

Terug naar aarde. Irene, ik zou kunnen zeggen dat ik een fan van het eerste uur ben. Dat is echter niet zo. Telekids was het eerste programma waarin ik je gezien heb en ik was toen al op een leeftijd dat kinderprogramma’s mij niet meer aantrokken. Tuurlijk heb ik, als ik eens een keer op een ochtend uit de kroeg kwam, het programma wel gezien, maar het sprak mij niet aan. Wat me wel meteen al aansprak, is je talent om een rots in de branding te zijn temidden van half-geďmproviseerde programma’s.

Je zult me wel niet serieus nemen, nuchtere Hollandse zijnde. Ik hoor je zeggen: ‘Keu, ik begrijp dat je gesteld bent op gezelligheid in het algemeen en op mijn gezellige persoonlijkheid in het bijzonder, maar ik geloof niet in je zogenaamde adoratie. Je vergeet van alles te melden. Besef je eigenlijk wel, dat ik in meerdere films heb gespeeld. Weet je wel hoe die films heten? En roep nou niet ter verdediging van je slecht op de hoogte zijn, dat jij niet bij de doelgroep hoorde, dat is een smoesje van lik me vestje. Je bent door de mand gevallen en ik wil je niet te woord staan.’

Het zouden harde maar eerlijke woorden zijn en ik zou ze aanvaarden als de waarheid, het hoofd gebogen van schaamte over mijn ontmaskering als slijmbal. Irene, weet dan dat ik me slechts heb laten leiden, of misleiden door mijn enige hartewens. Mijn liefste wens is, ooit samen met jou in een televisieprogramma te staan, in een spelshow, in een film, in een soap, een reclamespot, in een cabaretshow, niets is mij te min. Dat is alles wat ik vraag, een paar tellen screentijd in jouw nabijheid, een paar tellen maar, om te mogen koesteren voor de rest van mijn leven.

Bij voorbaat dank,
dj Keu


Hij is ook weer wat aan de lange kant zie ik wel. Dit past niet in vijf minuten. Ik zal de tijd even opnemen.
Geplaatst door dj Keu :: 16:08